Vergrijzing

De ‘babyboomgeneratie’ zit eraan te komen; dankzij de medische vooruitgang leven mensen langer en in het huidige maatschappelijke klimaat hoeven we een geboorteoverschot niet te verwachten: kinderen zijn eerder een last dan een lust. De komende ‘grijze generatie’ is een langer leven beschoren en zal om die reden langer gebruik maken van de medische zorg. Dat vormt een grote belasting voor de zorgvoorzieningen die onze maatschappij rijk is. En niet alleen voor de zorgvoorzieningen; de gehele maatschappij zal het voelen. Met een groter percentage ouderen neemt de druk op de gezondheidszorg toe en vinden sociale voorzieningen gretig aftrek. Nog meer dan nu al het geval is.
Gedeeltelijk is de ‘vergrijzing’ een tijdelijk probleem; de ‘babyboomgeneratie’ sterft ook weer uit en gezien het huidige geboortetekort zal déze vorm van vergrijzing eenmalig zijn. Echter, de betere levensverwachting kan wel eens een blijvertje zijn. Het is belangrijk om als maatschappij dáár een adequate oplossing voor te bieden. De kostenstijging die met de vergrijzing gepaard gaat, zal op de jonge en gezonde schouders van een relatief kleine bevolkingsgroep neerkomen. Vanuit dit oogpunt kunnen we geen bezwaar hebben tegen een eigen bijdrage in de gezondheidszorg en ‘eigen risico’ in het verzekeringspakket, mits de toegankelijkheid voor iedereen niet in gevaar komt. Maar ook moet pensioensgerechtigde leeftijd geflexibiliseerd worden: het moet mogelijk zijn om langer dan je 65e door te werken zodat mensen die willen ook daadwerkelijk een bijdrage kúnnen leveren aan het ‘draaiend’ houden van de maatschappij.