Verdrukking christenen moet onze agenda's beïnvloeden

Kerst 2013 mochten we in vrijheid vieren. De geboorte van Gods Zoon mochten we in alle rust herdenken. Helaas bleek dit niet over de hele wereld het geval. Op eerste kerstdag kwam het nieuws binnen dat bij een bomaanslag in Bagdad zeker 15 christenen om het leven zijn gekomen. Elsevier berichtte zelfs een aantal van 35. Gruwelijk, wreed en meedogenloos.

Kerst 2013 mochten we in vrijheid vieren. De geboorte van Gods Zoon mochten we in alle vrijheid herdenken. Helaas bleek dit niet over de hele wereld het geval. Op eerste kerstdag kwam het nieuws binnen dat bij een bomaanslag in Bagdad zeker 15 christenen om het leven zijn gekomen. Elsevier berichtte zelfs een aantal van 35. Gruwelijk, wreed en meedogenloos. 

Laten we ons geen illusies maken: er zijn in de afgelopen dagen veel meer christenen gedood dan de media ons (kunnen) vertellen. Daarnaast moesten ook vele christenen de kerst doorbrengen in gevangenschap, bijvoorbeeld in zeecontainers. Wat heeft dit ons te zeggen?

Eigen agenda
Allereerst moet het ons scherp houden dat de woorden van Jezus “In de wereld zullen jullie verdrukking hebben” (naar Johannes 16:33) iedere dag waar blijken te zijn. Niet op iedere plaats even intens, maar afwezigheid van verdrukking zal er voor christenen nooit zijn. Dat roept ons tegelijkertijd op onze christenplicht waar te nemen: “Gedenk de gevangen alsof je zelf medegevangen bent, en degenen die kwalijk in het lichaam behandeld worden alsof je zelf kwalijk behandeld wordt” (naar Hebreeën 13:3). Zij zijn leden van hetzelfde Lichaam, en daarmee broeders en zusters. Meelijden dus! En meebidden.

Politieke agenda
Ten tweede moet het ageren tegen verdrukking van christenen wereldwijd, op onze politieke agenda staan. Niet voor niets zal in het verkiezingsprogramma (CU/SGP) voor de verkiezingen voor het Europees Parlement, gevraagd worden om aandacht voor geloofsvervolging. De Europese Unie propageert een seculier vrijheidsideaal; aandacht voor christenvervolging mag dan zeker niet ontbreken. Dat minister Timmermans de prioritering in Nederland op dit punt naar beneden bijstelt (zie de Banier nummer 10, 2013, p. 15), is dan ook een slechte ontwikkeling. SGP-jongeren zal daarom ook op nationaal niveau voor deze groep mensen aandacht blijven vragen.

De verdrukking van onze medechristenen moet dus onze eigen agenda beïnvloeden, en die van de politiek. Onze eigen agenda door mee te lijden en mee te zuchten. De politieke agenda door actief werk te maken van het tegengaan van geloofsvervolging. In vrijheid je godsdienst kunnen belijden is een eerste levensbehoefte.

 

Frank van Putten
Beleidsadviseur
 


Blog comments powered by Disqus