Van de bestuurstafel - Maarten

Aan mij de taak om het schijfstokje – de pen dus – over te nemen van Martin Holleman. Hopelijk kan ik met mijn schrijfsel enigszins in zijn schaduw staan. Enkele weken geleden ben ik teruggekeerd uit Israël. Ik wil graag nog wat woorden reppen over het ‘conflict’. In het Reformatorisch Dagblad hebben mijn collega en ik al het één en ander geschreven over zaken die ons zijn opgevallen. Via dit blog wil ik proberen om op een objectieve en observerende manier nog een aantal situaties te omschrijven. Het doel is jou een beeld te geven van een dagelijkse situaties, puur omdat veel mensen hier geen idee van hebben. Ik zal proberen om dit te doen zonder er een mening aan te plakken.

Aan mij de taak om het schijfstokje – de pen dus – over te nemen van Martin Holleman. Hopelijk kan ik met mijn schrijfsel enigszins in zijn schaduw staan.


Enkele weken geleden ben ik teruggekeerd uit Israël. Ik wil graag nog wat woorden reppen over het ‘conflict’. In het Reformatorisch Dagblad hebben mijn collega en ik al het één en ander geschreven over zaken die ons zijn opgevallen. Via dit blog wil ik proberen om op een objectieve en observerende manier nog een aantal situaties te omschrijven. Het doel is jou een beeld te geven van een dagelijkse situaties, puur omdat veel mensen hier geen idee van hebben. Ik zal proberen om dit te doen zonder er een mening aan te plakken.

Vluchtelingen

Een vrij groot deel van de mensen dat in de Westelijke Jordaanoever woont, is vluchteling of nakomeling van een vluchtende familie. In totaal zijn er 5,27 miljoen vluchtelingen, verspreid over diverse landen en de Palestijnse gebieden. Uiteraard bestaat het overgrote deel van deze groep uit nakomelingen van de oorspronkelijke vluchtelingen. In het kamp dat wij bezochten, leven mensen dicht op elkaar. Waar vroeger tentjes stonden, staan nu huizen. Over het algemeen ziet het kamp er armoedig uit, maar het is absoluut niet te vergelijken met een sloppenwijk. Het recht op terugkeer van deze vluchtelingen, willen de Palestijnen tot op heden niet opgeven. Aan de andere kant is Israël niet bereid om dit recht in te willigen. Het directe gevolg zou namelijk zijn dat er miljoenen Palestijnen terug zouden keren naar plekken binnen het huidige Israël.

 

Hebron

Een van de meest besproken nederzettingen is die in Hebron. Vanuit de Bijbel heeft deze plek (zeer waarschijnlijk) een rijke historie. De stad herbergt ongeveer 200.000 Palestijnen en 600 Joden. De Joden wonen in het oude stadscentrum en worden bewaakt door zo’n 2000 soldaten. In bepaalde delen van de oude stad mogen geen Palestijnen komen, de Joden kunnen zich echter ook niet vrij bewegen in de grote, moderne gedeeltes van de stad. Een aantal straten van Hebron wordt volledig gecontroleerd door het Israëlische leger. Palestijnen hebben we hier niet gezien. Een vroegere markt, winkeltjes, de hoofdstraat en bepaalde huizen liggen er verlaten bij. Af en toe komt er een orthodox geklede Jood en een pantservoertuig langs. De weg naar de synagoge en een moskee (in één gebouw), is soms geopend voor moslims en soms voor Joden.

Aan één van de hoofdstraten staan huizen van Palestijnen. De voordeuren zijn door Israëli’s afgesloten. Zodoende moeten de bewoners via de achterdeur naar buiten. Als die er niet is, moet dat bij de buren via het dak. Geweld (van beide kanten) is dagelijkse kost. De Joodse bewoners claimen de nederzetting als eigen grond, terwijl de Palestijnen zeggen dat het Palestijns grondgebied is.

 

Ramallah

Een van de steden die we bezochten was Ramallah, een relatief moderne Palestijnse stad. Vanouds heeft deze stad een sterke link met Jeruzalem. Door diverse checkpoints en reisrestricties – onder andere als gevolg van geweldplegingen van met name Palestijnse kant – is dit echter fors afgenomen. Zoals ik aangaf is het een moderne stad, hierdoor zijn veel Palestijnse inwoners een stuk gematigder. Een voorbeeld hiervan is het feit dat de burgemeester – Janet Mikhail – christen is. Helaas troffen we op een boekenmarktje dan wel weer ‘Mein Kampf’ aan van Adolf Hitler.

 

Dat waren zomaar drie observaties die mij troffen. Ondanks dat ik de neiging heb om hier mijn opinie aan te koppelen, laat ik dat deze keer aan jou over!

Geschreven door Maarten den Dekker

Maarten is politiek secretaris van SGP-jongeren.. Meer artikelen van Maarten den Dekker:



Blog comments powered by Disqus