Van de bestuurstafel - Harm Jan

Het was afgelopen zomervakantie. Twee dagen na de vliegramp met de MH-17. Ik kom aan op mijn vakantiebestemming in Oostenrijk. Onderweg voelde ik me veilig en fijn. En dat gevoel blijft me bezetten. We gaan hier twee weken genieten, bijtanken. Veilig, vrij. Ken je dat gevoel? Opeens schrik ik wakker uit die droom...

Nasrani
Het was afgelopen zomervakantie. Twee dagen na de vliegramp met de MH-17. Ik kom aan op mijn vakantiebestemming in Oostenrijk. Onderweg voelde ik me veilig en fijn. En dat gevoel blijft me bezetten. We gaan hier twee weken genieten, bijtanken. Veilig, vrij. Ken je dat gevoel? Opeens schrik ik wakker uit die droom. Op mijn Twitter timeline verschijnen berichten over het werk van ISIS in Irak.

Ik klik wat door en kom op een internetpagina met een filmpje. Het filmpje is gemaakt door ISIS zelf. Een promotievideo. Aan het eind van die video zitten tientallen mannen op een rij. Een voor een krijgen ze een nekschot. Direct wil ik mijn telefoon uitdoen, wat een gruwelijke beelden. Toch vraag ik me af waarom deze mannen zomaar de kogel krijgen. Het antwoord schokt me: omdat ze volgelingen zijn  van Jezus van Nazareth.

In de stad Mosul markeren leden van ISIS de huizen van christenen met de Arabische letter 'N'. Deze letter staat voor 'Nasrani', de naam die moslims gebruiken voor de volgelingen van Jezus van Nazareth. Wie een huis ziet met dat rood geverfde teken op de gevel weet dat daar christenen wonen. Vogelvrij verklaard.

Ik voel me veilig en vrij. Maar is dat terecht? Als één lid lijdt, lijden dan niet alle leden? Als een deel van je lichaam pijn voelt, voelt je hele lichaam dat toch? Zo zou dat ook moeten zijn met de kerk wereldwijd. Als er christenen zijn die pijn lijden en vogelvrij verklaard zijn, is er voor ons geen reden om ons veilig en vrij te voelen, ook niet op vakantie.

Zoek eens op internet op de zoekterm ‘ISIS’ en zie wat een gruwelijkheden ISIS aanricht. Een jongetje staat met een afgehakt hoofd op de foto, trots op zijn eerste moord. Een paar oudere mannen staan er grijnzend omheen. Verderop een foto van plunderende groepen. Ze overvallen een half ingestort huis en roven het leeg. Nog net is het Nasrani-teken zichtbaar op het deel van het huis wat nog overeind staat. Verderop een foto hoe mannen en jongens koelbloedig worden vermoord, systematisch uitgeroeid. Met honderden tegelijk. Weerzinwekkend. Van de kerk in Irak is niets meer over. In het land waar ooit ‘de hof van Eden’ stond is de kerk vernietigd. Iedere christen is vogelvrij verklaard. Zo lijkt het.

Het is over en voorbij. Voor deze christenen? Nee. Voor ISIS. Terwijl ISIS even zijn gang mag gaan - totdat Jezus Christus terug zal komen - schuilen christenen die het Nasrani teken dragen letterlijk achter Jezus van Nazareth. En daar zijn ze veilig en vrij. Wat er ook gebeurd. Eeuwig. Al wordt hun leven afgenomen. Al verliezen ze iedereen. Zij kennen meer veiligheid, meer vrijheid dan ieder ander. Ook ik met mijn veilige en vrije gevoel op mijn vakantieadres kan daar niet tegenop. Omdat zij schuilen achter het teken van Jezus Christus. Dat is een geheim. Het Nasrani geheim.
 
Harm Jan Polinder
Vicevoorzitter

Ps. Naast mijn werk voor SGP-jongeren ben ik voorzitter van de Jongerenwerkgroep Christenvervolging. Op 4 oktober organiseren we een zangavond in Nunspeet tot steun van christenen in Noord-Irak. Verschillende musici werken aan deze avond mee. Zie www.jwchristenvervolging.nl. Welkom!

Geschreven door Harm Jan Polinder

Harm Jan is vice-voorzitter van SGP-jongeren.. Meer artikelen van Harm Jan Polinder:



Blog comments powered by Disqus