Onvrede in Ierland

‘Because of a demonstration, this bus will not go any further.’ Mijn eerste dag in Dublin en ik werd warm ontvangen midden in politieke discussies en demonstraties over de pas ingevoerde watertaks. Ook zonder demonstraties is het openbaar vervoer in Dublin om te huilen; geen metro, een zeer beperkt aantal tramlijnen, slechte busverbindingen en de bus rijdt nooit op de aangegeven tijd. De Ierse prijzen voor het OV zijn, net zoals alle andere dagelijkse benodigdheden, erg hoog en een opvallend aantal jongeren slaapt 's nachts op straat.

‘Because of a demonstration, this bus will not go any further.’ Mijn eerste dag in Dublin en ik werd warm ontvangen midden in politieke discussies en demonstraties over de pas ingevoerde watertaks. Ook zonder demonstraties is het openbaar vervoer in Dublin om te huilen; geen metro, een zeer beperkt aantal tramlijnen, slechte busverbindingen en de bus rijdt nooit op de aangegeven tijd. De Ierse prijzen voor het OV zijn, net zoals alle andere dagelijkse benodigdheden, erg hoog en een opvallend aantal jongeren slaapt 's nachts op straat.

Zomaar wat dingen die me zijn opgevallen in de afgelopen weken die ik in Dublin door heb gebracht. Ik ben hier zeven weken voor een taalcursus Engels en verblijf in een gastgezin buiten de stad. Natuurlijk werd ik nieuwsgierig van zoveel duizenden Ieren op straat want het gaf me het idee dat de Ieren graag de straat op gaan om te demonstreren. Mijn ‘host-father’ heeft me het een en ander uitgelegd over de politieke en economische geschiedenis van Ierland en hiervan wil ik graag een aantal dingetjes delen.

Water was tot afgelopen januari altijd gratis, met als grootste reden dat voormalige kabinetten de taks niet durfden in te voeren. Onder leiding van de president Michael D. Higgins is de watertaks nu, na vele eerdere pogingen, ingevoerd. Er wordt onderscheid gemaakt tussen alleenstaanden en families. Het maakt dus niet uit of je met twee of zes personen bent, deze families betalen evenveel. Duizenden Ieren gingen de straat op. De watertaks is de druppel die de spreekwoordelijke emmer van alle eerdere nieuwe en verhoogde belastingen doet overlopen. In 2010 kwamen de EU en de IMF de Ierse banken tegemoet met 85 miljard euro, met de voorwaarde dat de Ierse overheid belastingen zou verhogen en nieuwe belastingen zou invoeren. De boosheid van de Ieren is voornamelijk gericht op het feit dat iedereen hetzelfde betaald en er niet betaald wordt voor het verbruikte water, zodat waterverspilling tegengegaan zou kunnen worden. Bovendien is men bang dat de overheid de waterbedrijven privatiseert, waardoor men een willekeurig bedrag zou kunnen vragen en de prijs van water omhoog vliegt. Op zich geen vreemde gedachten, aangezien de afgelopen jaren veel overheidsbedrijven zijn geprivatiseerd. Bezuinigingen en verhoogde belastingen zijn dus niet alleen in Nederland een bron van verontwaardiging.

De Ierse economie kampt al decennia lang met pieken en dalen. Lange tijd was Ierland het armste land van West-Europa, maar vanaf 1995 was er een enorme economische groei en stond het land bekend als ‘de Keltische Tijger’. In 2006 was het land zelfs het vierde rijkste land ter wereld. Maar daarna ging het mis en werd het land flink geraakt tijdens de Europese staatsschuldencrisis. Men had steun nodig van de EU en het IMF en nog steeds is het land de crisis niet te boven. Import naar een eiland is altijd duur, wat onder andere de hoge prijzen voor dagelijkse boodschappen verklaard. 

Ik geniet nog van mijn laatste weken in deze mooie stad, maar zal in Nederland mijn fiets, de OV-chipkaart en de normaal geprijsde boodschappen weer enorm gaan waarderen!


Blog comments powered by Disqus