Moderne slavernij

Fatsoenlijk met personeel omgaan blijkt al duizenden jaren een grote uitdaging. In Nederland zijn we het sinds 200 jaar met elkaar eens dat slavernij zeker niet fatsoenlijk is. Het vingertje wordt – terecht – al snel geheven richting landen waarin vrouwen en kinderen onder erbarmelijke wijze kleding produceren. Hoewel ze wat minder in het nieuws zijn, doen Chinese fabrikanten van elektronicaproducten het niet veel beter. Er zijn talloze voorbeelden van werknemers die zich letterlijk dood werken.

Fatsoenlijk met personeel omgaan blijkt al duizenden jaren een grote uitdaging. In Nederland zijn we het sinds 200 jaar met elkaar eens dat slavernij zeker niet fatsoenlijk is. Het vingertje wordt – terecht – al snel geheven richting landen waarin vrouwen en kinderen onder erbarmelijke wijze kleding produceren. Hoewel ze wat minder in het nieuws zijn, doen Chinese fabrikanten van elektronicaproducten het niet veel beter. Er zijn talloze voorbeelden van werknemers die zich letterlijk dood werken.

Toch is Nederland ook niet geheel vrij van moderne slavernij. Een voorbeeld: op 9 november 2014 kwam een flink aantal ondernemers uit de uitzendbranche bij elkaar. Zij kregen hier informatie over het inhuren van Oost-Europees personeel. Hierbij gaat veel mis, dus op zich is dit een sympathiek idee. Om de bijeenkomst wat op te leuken had de organisatie een loterij georganiseerd: ‘Win een Slowaak’. Bij deelname aan de loterij kregen de winnende deelnemers gratis een dag een Slowaak ter beschikking  om werk te verrichten. De vergelijking met de Nederlandse kolonies waar slaven op de markt te koop werden aangeboden, is snel gemaakt.

Deze actie is om meerdere redenen een walgelijk idee. Ieder mens is een uniek schepsel met zijn eigen bijzondere gaven en talenten. Hoewel er natuurlijk hiërarchie moet bestaan tussen een werkgever en werknemer, doet dit niets af aan de menselijke waardigheid. Door het werk dat iemand doet niet eens op geld te waarderen, maar als ‘grap’ gratis weg te geven, wordt op een volstrekt on-Bijbelse manier met menselijke waardigheid omgegaan. Dat bewust een Slowaak, dus een buitenlander, in de etalage wordt gezet maakt het des te schrijnender.

Een tweede probleem is dat zulke stunts het imago van uitzendwerk geen goed doen. Mensen met een werkloosheid- of bijstandsuitkering zullen zich op deze manier wel drie keer gaan bedenken voordat ze zich bij een uitzendbureau melden. In de media wordt terecht aandacht gevraagd voor het probleem dat mensen door torenhoge uitkeringen van (goedkoop) betaald werk worden weggehouden. Voor veel laagopgeleiden is uitzendwerk nu eenmaal de eerste stap naar een vaste baan. Het is daarom van het grootste belang dat instanties als de Inspectie SZW hard optreden tegen bedrijven die uitzendkrachten verloten.

Hoewel dit voorbeeld misschien extreem is, zijn de arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten voorzichtig uitgedrukt nogal mager. Dit komt uiteindelijk doordat consumenten hun keuzes grotendeels van de prijs laten afhangen. Daarom misschien voortaan naast het biologische kippetje, de eerlijk gemaakte trui ook eens voor die net iets beter betaalde uitzend-schilder kiezen?

Geschreven door Martin Holleman

Martin is voorzitter Politiek Platform.. Meer artikelen van Martin Holleman:



Blog comments powered by Disqus