Kilometerheffing

Vandaag was in het nieuws dat het wetenschappelijk instituut van het CDA met een nieuw plan komt voor een kilometerheffing. Het is goed nieuws dat dat idee weer uit de ijskast komt.

Vandaag was in het nieuws dat het wetenschappelijk instituut van het CDA met een nieuw plan komt voor een kilometerheffing. Het is goed nieuws dat dat idee weer uit de ijskast komt.

In een in 2008 uitgebracht manifest werd het door SGP-jongeren al betiteld als ‘een mooi systeem’: “de consument betaalt voor wat hij gebruikt en de overheid kan invloed uitoefenen op het weggebruik. (…) De kilometerprijs is zo niet alleen een eerlijke manier van betalen, maar heeft waarschijnlijk ook een positief effect op de files. Dat komt vooral doordat er een directe relatie ligt tussen het rijgedrag en kosten.” (pagina 9) Het is fair dat een bejaarde vrouw die nauwelijks rijdt een basisbedrag betaalt, en iemand die dagelijks 80 kilometer rijdt naar zijn werk, bovenop dat bedrag een kilometerprijs betaalt.

Haken en ogen
Het grote probleem bij rekeningrijden lijken de uitvoerings- en handhavingskosten. Het invoeren van het systeem zal gepaard gaan met extra kosten, die bovenop de kilometerprijs komen. Het is goed dat daarvoor een maximumpercentage van de prijs wordt afgesproken, dat door de uitvoerder mag worden besteed aan uitvoering, bijvoorbeeld 5%. Een ander probleem is dat beroepen of sectoren die erg afhankelijk zijn van weggebruik relatief zwaar worden getroffen door deze maatregel. Enerzijds zou dit kunnen leiden tot nieuwe vormen van mobiliteit, anderzijds moeten de economisch meest-actieven niet worden geconfronteerd met een enorme kostenpost. Een apart tarief voor bedrijfsauto’s zou hier uitkomst kunnen bieden.

Duurzame mobiliteit
Invoering van rekeningrijden zal zorgen voor meer transparantie in vervoerskosten. Door afrekenen per kilometer worden wegvervoer en openbaar vervoer beter vergelijkbaar. Dit kan mensen bijvoorbeeld aanmoedigen om gebruik te maken van het P&R-systeem, of te gaan carpoolen. Aangezien de CO2-uistoot van één treinkilometer één-derde is van een autokilometer, zou rekeningrijden kunnen leiden tot beter rentmeesterschap. Dus: hoe eerder, hoe beter!

Geschreven door Jan Brand

Jan Brand was voorzitter commissie Sociaal Economische Zaken. Meer artikelen van Jan Brand:



Blog comments powered by Disqus