Je (ne) suis (pas) Charlie

Er zijn van die momenten dat je de spanning voelt zinderen. Ik had dat ruim drie weken geleden toen het nieuws binnenkwam over de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo. Zo’n moment zorgt voor opschudding. Opeens schakelen alle nieuwszenders over, de kranten staan er vol van. Ieder gesprek gaat er over. Ik kende het tijdschrift Charlie Hebdo niet, maar iemand anders vermoorden omdat diegene een ‘spannende’ mening heeft is verschrikkelijk; aantasting van fundamentele grondrechten.

Er zijn van die momenten dat je de spanning voelt zinderen. Ik had dat ruim drie weken geleden toen het nieuws binnenkwam over de aanslag op de redactie van Charlie Hebdo. Zo’n moment zorgt voor opschudding. Opeens schakelen alle nieuwszenders over, de kranten staan er vol van. Ieder gesprek gaat er over. Ik kende het tijdschrift Charlie Hebdo niet, maar iemand anders vermoorden omdat diegene een ‘spannende’ mening heeft is verschrikkelijk; aantasting van fundamentele grondrechten.

Direct was er een protestactie. Veel mensen plaatsten berichten op Twitter of Facebook met de Franse tekst ‘je suis Charlie’ (ik ben Charlie). Zo ook op mijn Twitter timeline en in mijn nieuwsoverzicht op Facebook. Een begrijpelijke reactie. Toch ben ik blij dat ik heel even gecheckt heb wat Charlie Hebdo precies voor tijdschrift is. Ik zou mezelf nooit het ‘Charlie etiket’ willen opplakken. Ik ben geen Charlie. Ik moet er ook niets van hebben. Charlie Hebdo is wat mij betreft een vunzig en verwerpelijk tijdschrift. En daarom ben ik geen Charlie en vind ik het verschrikkelijk dat er van het nieuwe nummer maar liefst zeven miljoen exemplaren zijn gedrukt. Beledigen om het beledigen, daar draait het hele tijdschrift om. En mensen die vinden dat we alles tegen elkaar moeten kunnen roepen - ‘als het maar satire is’ - daar gruw ik van. En dat ondanks het feit dat ik bekend sta als iemand die wel van een grapje houdt en zelf ook best tegen een grapje kan.

Ik vind het logisch dat we elkaar fatsoenlijk te behandelen. En dat gaat niet om keiharde grenzen of wettelijke rechten. Charlie Hebdo houdt er niet alleen van om Mohammed en de Islam te beledigen, ook het christendom moet het vaak ontgelden. De relatie tussen God en een gelovige is voor een gelovige de relatie tussen een (volmaakte) Vader en een kind. En als iemand verschrikkelijk veel van zijn of haar ouders houdt mag je toch ook een reactie verwachten van zo’n kind? Ik wil benadrukken dat zo’n reactie nooit tot geweld mag leiden. Wel vind ik dat we daarover moeten praten. Over fatsoen en respect. Want juist waar het gesprek over fatsoen en respect verstomt, wordt de voedingsbodem voor geweld geboren. Praat met elkaar. Ik mag mijn aardige buurman best uitschelden, maar er is geen reden voor en ik vind het niet fatsoenlijk. Ik ga liever respectvol met hem om. En dat respect is op veel plekken verdwenen, want we moeten alles kunnen roepen. Wat mij betreft dus niet.

Dus nee. Met dank aan Google Vertalen roep ik nu: Je ne suis pas Charlie! Ik ben geen Charlie.

Geschreven door Harm Jan Polinder

Harm Jan is vice-voorzitter van SGP-jongeren.. Meer artikelen van Harm Jan Polinder:



Blog comments powered by Disqus