Interview met Dimitri Bluashvili uit Georgië

Dimitri Bluashvili is bestuurslid van de European Christian Political Youth (ECPYouth). Hij woont in de Georgische stad Tblisi en is internationaal secretaris van de Georgische Young Christian Democrats.

 

 

 

 

 

Dimitri Bluashvili is bestuurslid van de European Christian Political Youth (ECPYouth). Hij woont in de Georgische stad Tblisi en is internationaal secretaris van de Georgische Young Christian Democrats.

Wat vind je van de huidige relatie tussen Rusland en Georgië?

Rusland en Georgië hebben al honderden jaren contact met elkaar. Deze relatie blijft gecompliceerd, ondanks een aantal religieuze en historische overeenkomsten die bestaan tussen de twee landen. Maar wat altijd het meeste problemen heeft veroorzaakt tussen de twee landen, is het feit dat de uitbreidingsdrang van Rusland en de onafhankelijkheid van Georgië niet samengaan.

Op dit moment is de relatie tussen Georgië en Rusland op zijn slechtst. Twintig procent van Georgisch gebied wordt bezet door Russische troepen en het Kremlin probeert de Georgische staat te ontwrichten en verzwakken, haar democratische ontwikkeling te stoppen en te voorkomen dat Georgië lid wordt van de Euro-Atlantische gemeenschap. Omdat Georgië de laatste 10 jaar veel vooruitgang heeft geboekt in het bouwen van een democratisch, efficiënt, veilig en bijna corruptie-vrij land, wil Georgië niet opnieuw de achtertuin van Rusland worden. Dat zal namelijk al deze verworvenheden ernstig onder druk zetten.

Wat vind je van de associatie-overeenkomsten die de Europese Unie heeft gesloten met verschillende Oost-Europese landen?

Het Oostelijk Partnerschap Project, een samenwerkingsverband dat de Europese Unie in 2009 heeft opgericht met 6 van haar buurlanden, resulteerde in een associatie-overeenkomst  met Moldavië, Oekraïne en Georgië maar ontwikkelde zich minder succesvol in Wit-Rusland, Azerbeidzjan en Armenië. De duidelijke Russische tegenstand tegen dit project hielp hier ook niet echt bij: die resulteerde in oorlog in Oekraïne en het dwingen van Armenië richting de Euraziatische Unie). Ten opzichte van Georgië denk ik dat de associatie-overeenkomst een geweldige prestatie is. Samen met het handelsverdrag met de Europese Unie, het Deep and Comprehensive Free Trade Area Agreement (DCFTA), biedt het Georgië een uitstekende kans om verder te integreren in de Europese Unie, zich op zowel democratisch als economisch vlak te ontwikkelen en dient het als een stimulans voor het implementeren van noodzakelijke hervormingen zodat we als land vooruit kunnen blijven gaan.

Ik vind dat de EU duidelijker op moet komen voor de belangen van de landen binnen het Oostelijk Partnerschap die duidelijke vooruitgang hebben laten zien. Tegelijkertijd moet de EU juist minder geven om de belangen van Rusland, de landen binnen het Oostelijk Partnerschap die zich aangesloten hebben bij de Euraziatische Unie en de landen die niet hebben laten zien dat ze willen hervormen. Om de associatie-overeenkomst succesvoller te maken moet de EU doorgaan met het bieden van betere kansen aan deze landen, en moet de EU perspectief bieden op een EU lidmaatschap als deze landen voldoen aan de Copenhagen-criteria. Dit zal dienen als een licht aan het einde van de tunnel voor de eerdergenoemde landen: ze kunnen volwassen democratieën worden, een betere en geavanceerdere economie hebben en tegelijkertijd een duidelijk signaal naar Rusland sturen dat Moskou geen veto heeft over de EU en haar nabuurschapsbeleid.

Wat zie je als de oorzaak van de problemen in de relatie tussen Rusland en de EU?

De crisis in Oekraïne heeft duidelijk de sluimerende confrontatie laten zien tussen het Westen en de uitdagingen van het Oostelijk Partnerschap. Het probleem is dat Rusland de keuzevrijheid van soevereine landen aan zijn Westgrens niet respecteert, en zijn militaire, economische en energie-invloedsmacht gebruikt om zijn hegemonie over hen te herstellen. In andere woorden: Moskou wil de Sovjetunie reconstrueren onder een nieuwe naam, namelijk de Euraziatische Unie (EAU). Het Kremlin realiseert zich dat als Oekraïne, Moldavië en Georgië verder integreren in de EU, ze geen lid zullen worden van de EAU wat het EAU-project in gevaar brengt. Dit is de reden waarom Moskou zo wanhopig probeert de landen binnen het Oostelijk Partnerschap te ontregelen: Rusland wil hen tot mislukte staten maken en ze geen andere mogelijkheid overlaten dan lid te worden van de Euraziatische Unie.

Het is te naïef om te geloven dat het Oostelijk Partnerschap of de associatie-overeenkomsten de reden zijn voor de gecompliceerde relatie tussen de EU en Rusland. Voor het Oostelijk Partnerschap werd opgericht viel Rusland in 2008 Georgië al aan. Ook als het Oostelijk Partnerschap helemaal niet bestond, of als Oost-Europese landen geen enkele ambitie zouden hebben om verder te integreren in het westen, zou Moskou een zelfde druk zetten op de Baltische Staten of de situatie in de Balkanlanden verder compliceren.
Het probleem ligt in de uitbreidingsdrang van Rusland, zijn minachting voor internationaal recht en het beleid van Moskou om Europa te verdelen met invloedssferen.

Kun je iets zeggen over wat volgens jou de ‘ideale’ relatie tussen Rusland en de Europese Unie zou zijn, en tussen Rusland en Georgië?

De ideale situatie zou zijn als het regime van Poetin in Rusland vervangen werd door een democratisch bewind. Moskou geeft dan zijn uitbreidingsdrang op en wordt een normale, democratische staat die zich houdt aan het internationaal recht, zorg draagt voor het welzijn van zijn volk en zijn buurlanden erkent als onafhankelijke staten. Met dit scenario zouden alle grote problemen en complicaties van zowel de EU als Georgië met Rusland worden opgelost.
Om dit op den duur te laten gebeuren, moet het westen beginnen te investeren in Russische politiek en nieuwe Russische leiders helpen met het naar voren treden, ervaring opdoen en het zich blijven ontwikkelen. Omdat een bewindsverandering op de korte termijn niet erg waarschijnlijk is, moet de EU samen met de NAVO strenger optreden tegen Rusland. Sancties moeten verder reiken en verder gevorderde landen binnen het Oostelijk Partnerschap moeten ondersteund worden met sterkere economische steun en veiligheidsgaranties.
Uit de praktijk blijkt dat het onmogelijk is deze landen binnen de Europese Unie te hebben zonder vrede en stabiliteit buiten de EU-grenzen te waarborgen.

Hoe zie je de toekomst van Georgië en hoe zie je de rol van christelijke politiek in Georgië? Denk je dat er een belangrijke rol is weggelegd voor Georgische (christelijke) jongeren? Wat zou je advies aan hen zijn?

Al sinds de derde eeuw na Christus is Georgië een christelijk land. Ook al ligt het ver van Brussel, toch heeft het altijd deel uitgemaakt van christelijk Europa. Ik ben ervan overtuigd dat Georgië bij de Europese familie hoort. Het is de missie van de Georgische christendemocraten om Georgië een deel te maken van de Euro-Atlantische familie en om zijn christelijke tradities te behouden. Deze missie maakt ons tot een unieke en de enige politieke factor in Georgië die expliciet christelijk is en de Georgische Euro-Atlantische aspiraties steunt. Mijn advies aan de Georgische jeugd is om zich aan te sluiten bij ons en om actiever te worden in politiek en samenleving. Dat is de enige manier waarop we ons doel kunnen bereiken om Georgië een christelijke staat te maken die bij Europa hoort.

Welke positie zouden SGPjongeren en ECPYouth volgens jou moeten innemen als we de problemen die we zien tussen Rusland en de Europese Unie proberen op te lossen?

Deels heb ik deze vraag al beantwoord. Jullie kunnen een oproep doen aan leiders van de Europese Unie om daadkrachtig te zijn en hun eigen politieke agenda mee te nemen in plaats van simpelweg antwoord te geven op die van Rusland. Niets lokt Poetin meer uit dan zwakte. In plaats van zwakte te laten zien, zou de EU duidelijk haar kracht moeten bewijzen en laten zien dat zij samen met de NAVO en de Verenigde Staten in staat is om op te staan voor haar kernwaarden – niet alleen in de Europese Unie, maar ook daarbuiten -  om zo vrede en stabiliteit buiten de grenzen van de EU te waarborgen.

Geschreven door Nadine van Braak

Nadine van Braak is lid van commissie Internationaal. Meer artikelen van Nadine van Braak:



Blog comments powered by Disqus