Interview Artem Shyrkozhukhov uit Oekraïne

Een interview met Artem Shyrkozhukhov. Hij is dertig jaar oud en woont in Oekraïne, Kiev. Hij studeerde rechtsgeleerdheid in Kiev en Oxford. Sinds 2005 is Artem advocaat, met als specialisme de financiële wereld.

 

 

 

Artem Shyrkozhukhov is dertig jaar oud en woont in Oekraïne, Kiev. Hij studeerde rechtsgeleerdheid in Kiev en Oxford. Sinds 2005 is Artem advocaat, met als specialisme de financiële wereld

Ongeveer twee jaar geleden brak er in Oekraïne een revolutie uit. Directe aanleiding was de weigering van de pro-Russische president Janoekovitsj om een associatieverdrag met de Europese Unie aan te gaan. Een paar maanden later werd Janoekovitsj afgezet. Rusland annexeerde de Krim en viel ook het Oosten van Oekraïne binnen. In februari 2015 kwam het tot een staakt-het-vuren. Inmiddels heeft Oekraïne een nieuwe, pro-Europese regering en treedt het associatieverdrag op 1 januari 2016 alsnog in werking.

Hoe kijk je op deze periode terug?

Ik was tijdens de revolutie voorzichtig optimistisch dat de ontwikkelingen positieve gevolgen zouden hebben voor Oekraïne. Ik steunde dus het volksverzet, maar was niet overtuigd dat het nu goed zou komen met ons land. Mijn zorgen bleken terecht. Oekraïne is niet significant veranderd door de revolutie. Ja, er zijn nieuwe leiders, die misschien wat beter Engels spreken dan voorheen, in een paar steden is er nieuwe politie, sommige overheidsdiensten worden gedigitaliseerd. Maar, als je wat beter kijkt, zie je: dit is nog steeds ‘Oud-Oekraïne’. Het land is nog even corrupt als voorheen. De leiders van het land zijn extreem op zichzelf gericht. Er is een gebrek aan professionalisme. Ik ziet het in mijn eigen werk, en ook daarbuiten.’

Hoe staat Oekraïne er nu voor?

 ‘Oekraïne staat op economisch en sociaal gebied aan het randje van de afgrond. Het onbegrijpelijke en het frustrerende is echter dat velen in Oekraïne denken dat het gewoon bij het oude kan blijven. Ik denk dat als Oekraïne dit wil overleven, er enorme veranderingen moeten worden doorgevoerd in alle lagen van de samenleving. Dat zal pijnlijk zijn, zeker weten, maar het moet. Ik deel echter niet het optimisme van sommigen dat deze hervormingen in de nabije toekomst zullen plaatsvinden.’

Je zult maar Rusland als buurman hebben.

‘De relatie tussen Oekraïne en Rusland kan eigenlijk niet slechter. Ik denk dat dit nog wel een paar jaar zo blijft. Tegelijkertijd vind ik dat we moeten proberen de diplomatieke verhoudingen tussen Rusland en Oekraïne te verbeteren. De annexatie van de Krim en de Russische betrokkenheid bij de burgeroorlog in het oosten van ons land zijn schendingen van de Oekraïense soevereiniteit. Rusland stichtte, organiseerde en subsidieerde die oorlog. Dat kostte meer dan 8000 burgers het leven. Wat de verhoudingen vooral zo slecht maakt, zijn de giftige leugens over Oekraïne die door de Russische staatsmedia worden verspreid. Ik ken veel Russen die daarom geen contact meer willen met hun Oekraïense familieleden. De Russen geloven de meest bizarre dingen, dat Oekraïners allemaal nazi’s zijn bijvoorbeeld. Het is ongelofelijk hoe goed de Russische propagandamachine werkt.’

Hoe analyseer jij de recente Russische betrokkenheid in Syrië?

‘Syrië is een extreem gecompliceerd probleem. Ik denk dat niemand buiten Syrië precies snapt wat er aan de hand is. De Russen steunen het regime van Assad omdat het hun enige bondgenoot in het Midden Oosten is. Ja, ze zeggen wel dat ze de Islamitische Staat bombarderen, maar dat is slechts een smoesje. Er staan grote Russische belangen op het spel. Ik geloof Syrië net als Oekraïne, het toneel is van een derde wereldoorlog, waarin Rusland tegenover het Westen staat. Wat hierachter schuilgaat, is dat Rusland in grote economische, sociale en politieke problemen zit. Als de Russische bevolking zich hiervan echt bewust gaat worden, zou er volgens wel eens een revolutie kunnen uitbreken. Poetin daarom vecht nu voor zijn bestaan, en verlegt de aandacht van de Russen naar problemen in het buitenland. Door een gemeenschappelijk vijand te creëren, houdt hij het land bij elkaar.’

Even terug naar Europa. Wat vindt jij van het associatieverdrag dat de EU met Oekraïne afsluit?

‘Associatieverdragen bevatten goede voorwaarden. Ze kunnen landen stimuleren om economische hervormingen door te gaan voeren. Ik steun het verdrag tussen de EU en Oekraïne, omdat het de potentie in zich heeft om positieve veranderingen in ons land te brengen. Dan moet de regering zich natuurlijk wel houden aan het document. Want het verdrag kan ook de Oekraïense markt kapotmaken, als we simpelweg toestaan dat goederen vanuit de EU ons land overspoelen. Goed uitgevoerd kan het verdrag een krachtig middel tot verandering zijn. Maar we moeten op een goede manier omgaan met Europese regelgeving, niet alles vormt een goed voorbeeld voor Oekraïne. Ten slotte bestaat er het gevaar dat het verdrag een mooi stuk papier blijft, maar dat de Oekraïense regering er niet in slaagt om het succesvol uit te voeren. En Oekraïne is helaas berucht om dit soort mislukkingen…’

Heeft christelijke politiek een toekomst in Oekraïne?

‘In Oekraïne bestaat geen goede politieke cultuur, christelijke politieke partijen zijn er eigenlijk niet. De politiek wordt sterk gedomineerd door populisme en belangen van de grote bedrijven. Politiek is simpelweg een instrument in de handen van mensen die geld willen verdienen. Geen enkele partij baseert zich op een ideologie. En áls er al iemand is die zich laat leiden door principes, dan raakt zelfs die op een gegeven moment toch verstrikt in allerlei vuile spelletjes. De lonen voor politici zijn erg laag, het is haast onmogelijk om ervan te leven, zonder er nog wat naast te verdienen. En dat wordt dan al gauw gezien als corruptie. In die situatie zie ik dus eigenlijk nauwelijks toekomst voor christendemocratische waarden in de Oekraïense politiek. Ik ken slechts een handjevol openlijk christelijke politici, en zelfs van hen betwijfel ik of zij echt staan voor hun principes. Maar dit moet christelijke jongeren niet ontmoedigen. Het is een lange weg, maar door middel van goed onderwijs, vormende bijeenkomsten, discussies en een echt principiële houding, kunnen stapjes worden gezet naar een betere toekomst. Hoe SGPJ iets voor christelijke jongeren in Oekraïne kan betekenen? Jullie zouden ons bijvoorbeeld een keer kunnen bezoeken! Of meehelpen om christelijke evenementen in Oekraïne te organiseren, summer schools bijvoorbeeld.’

Dit is het eerste interview in een serie. Lees hier de introductie.


Blog comments powered by Disqus