In gesprek over leven en dood

‘Ieder mens moet zelf kunnen beslissen wanneer het leven genoeg geweest is, hij moet zijn eigen kader kunnen bepalen’. Zomaar een uitspraak die de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde (NVVE) op de derde avond van de masterclass medische ethiek deed. Een uitspraak waar we ons flink zorgen om moeten maken.

‘Ieder mens moet zelf kunnen beslissen wanneer het leven genoeg geweest is, hij moet zijn eigen kader kunnen bepalen’. Zomaar een uitspraak die de Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde (NVVE) op de derde avond van de masterclass medische ethiek deed. Een uitspraak waar we ons flink zorgen om moeten maken.

Als bestuur krijgen we vanuit verschillende politieke jongerenorganisaties (PJO’s) of verenigingen geregeld de vraag om eens met hen in gesprek te gaan over een bepaald thema. Omdat het goed is om je visie met anderen te delen en daarover in gesprek te gaan, is dat een uitnodiging waar wij als bestuur vaak op ingaan. Zo staat nu ook een uitnodiging van de NVVE om met hen en andere PJO’s van gedachten te wisselen.

De NVVE is een vereniging die voorlichting en informatie geeft over euthanasie, hulp bij zelfdoding en het verstrekken van wilsverklaringen als je vindt dat je leven voltooid is.  Het initiatief van de NVVE is ontstaan in 1973 als reactie op de rechtszaak Postma. Postma was een arts die in die tijd haar zieke moeder een dodelijk dosering morfine gaf. De rechtszaak die volgde wees uit dat het handelen van dr. Postma niet volgens de wet was, waarna zij een voorwaardelijke gevangenisstraf kreeg. Als reactie hierop is de NVVE in het leven geroepen, omdat zij van mening waren, en zijn, dat zulk handelen volledig gerechtvaardigd moest worden. Het oprichten van de Levenseindekliniek en coöperatie Laatste Wil zijn enkele activiteiten die hun missie ondersteunen.

Ook binnen de NVVE is een groep jongeren actief. Met hen hopen wij binnenkort in gesprek te gaan. Het vrijwillige levenseinde is namelijk niet iets waar alleen ouderen over nadenken, maar ook jongeren van 29 jaar denken na over hun grens voor het leven. In 2013 hebben 4829 mensen, waarvan 73 jongeren, gekozen voor een vrijwillig levenseinde. Ruim 12 levens per dag die beëindigd worden. Met elkaar in gesprek gaan en elkaar aan het denken zetten, lijkt me, met het oog op deze getallen, zeker niet onbelangrijk.

Als SGP-jongeren staat onze visie lijnrecht tegenover die van de NVVE. Een vrijwillig levenseinde is in onze ogen niet dé oplossing voor zorgen en moeite in het leven. Ouderen voelen zich soms tot last in de samenleving. Het leven beëindigen schijnt de minst belastende optie te zijn.  Jongeren die door bijvoorbeeld psychisch lijden geen andere uitweg zien dan de dood. Persoonlijk denk ik dat hierin voor ons al een belangrijke taak ligt. Staan wij klaar voor mensen in onze omgeving? En is dat dan een last of een lust? In Kernideeën 2.0 wordt naastenliefde als belangrijke pijler van het christelijk burgerschap benoemd. Draag zorg voor elkaar!

Geschreven door Janneline van Westreenen

Janneline is secretaris van SGP-jongeren.. Meer artikelen van Janneline van Westreenen:



Blog comments powered by Disqus