Hooges echte verhaal (2/5): Beter onderwijs? Meer moraal!

Onlangs kwam het essay Hoge verwachting, vrije uitvoering, stevige sturing uit van Edith Hooge, hoogleraar onderwijsbestuur. Daarin gaat ze in op “de opeenhoping van ongerijmdheden” in het onderwijs (zie het vorige statement). Hieronder ga ik in op de oproep van Hooge voor een moreel reveil in het onderwijsbestuur. De pers zag dit onderwerp over het hoofd, maar het is naar het hart van SGP(J)’ers. Het gaat om normen en waarden in plaats van regels en wetten!

Onlangs kwam het essay Hoge verwachting, vrije uitvoering, stevige sturing uit van Edith Hooge, hoogleraar onderwijsbestuur. Daarin gaat ze in op “de opeenhoping van ongerijmdheden” in het onderwijs (zie het vorige statement). Hieronder ga ik in op de oproep van Hooge voor een moreel reveil in het onderwijsbestuur. De pers zag dit onderwerp over het hoofd, maar het is naar het hart van SGP(J)’ers. Het gaat om normen en waarden in plaats van regels en wetten!

Volgens Hooge wordt er in het onderwijsbestuur teveel nadruk gelegd op technische en juridische regels en controle. “Omdat van toezicht, controle en regels veel daadkracht lijkt uit te gaan,” zijn de onderwijswereld, de overheid en de burger daardoor gerustgesteld. Toch waren er de afgelopen jaren verschillende incidenten in het onderwijs(bestuur)! Denk aan het gedoe bij hogeschool Inholland en bij Ibn Ghaldoun.

Volgens Hooge zijn onderwijsbestuurders vaak heel “zelfgenoegzaam”: Nee hoor, bij mij komt corruptie, machtsconcentratie en tunnelvisie niet voor. We hebben toch regels…! Maar juist “een overmaat aan toezicht, controle en regels ondermijnt de eigen verantwoordelijkheid en het geweten van mensen!”

Klassieke deugden
Hoog tijd dus voor een “discussie over integriteit en goed bestuur”. Niet regels, maar moreel handelen moet centraal staan. Het gaat om goed en kwaad. Meer regels en toezicht geeft wantrouwen, wettisch gedrag of juist fraude en bedrog. Maar een appèl op geweten en moraal – dat hebben onderwijsbestuurders nodig! Verantwoording afleggen over ons gedrag en elkaar daarop aanspreken – daarvoor zijn regels niet nodig!

Willen we beter onderwijs en beter onderwijsbestuur, dus minder incidenten en minder wantrouwen, dan moeten onderwijsbestuurders zich houden aan de klassieke deugden: wijsheid (gezond verstand), rechtvaardigheid (rechtschapenheid), zelfbeheersing (gematigdheid) en moed! Of met de woorden van Jacobus in de Bijbel: “Wie is wijs en verstandig onder u? Die bewijze uit zijn goeden wandel zijn werken in zachtmoedige wijsheid.”


Blog comments powered by Disqus