Hooges echte verhaal (1/5): Meer problemen dan de deeltijdjuf

‘Deeltijdjuf slecht voor het onderwijs’, zo kopten onder nadere Reformatorisch Dagblad, Trouw, Nationale Onderwijsgids onlangs. Als aasgieren doken de media op de oproep van prof.dr. Edith Hooge om de gigantische hoeveelheid deeltijdwerkende vrouwen in het onderwijs tegen te gaan. Het is zeer onterecht dat alleen dit onderwerp uit Hooges essay over onderwijsbestuur zoveel media-aandacht kreeg. Ze trekt namelijk nog veel interessante conclusies. De pers en de onderwijswereld zouden Hooges essay in zijn geheel ter harte moeten nemen!

‘Deeltijdjuf slecht voor het onderwijs’, zo kopten onder nadere Reformatorisch Dagblad, Trouw, Nationale Onderwijsgids onlangs. Als aasgieren doken de media op de oproep van prof.dr. Edith Hooge om de gigantische hoeveelheid deeltijdwerkende vrouwen in het onderwijs tegen te gaan. Het is zeer onterecht dat alleen dit onderwerp uit Hooges essay over onderwijsbestuur zoveel media-aandacht kreeg. Ze trekt namelijk nog veel interessante conclusies. De pers en de onderwijswereld zouden Hooges essay in zijn geheel ter harte moeten nemen!
 

De ophef over Hooges oproep tekent de tijdgeest. Waarom riep juist die halve pagina over deeltijdjuffen (van de 25 in het essay) zoveel reactie op? Heel eenvoudig: Hooge heeft bezwaar tegen deeltijdwerkende moeders in het onderwijs. Dat lijkt een bezwaar tegen de populaire emancipatiegedachte. Die wil dat vrouwen zichzelf ontwikkelen, zélf geld verdienen door bijvoorbeeld parttime te werken. Vandaar dat Paul Rösenmuller van de VO-raad zo chagrijnig reageerde. Maar wat SGP-jongeren betreft mag Hooges oproep wel degelijk serieus overwogen worden.  Waar zijn onze moeders gebleven, die van harte voor hun gezin kiezen? Moet de kwaliteit in het onderwijs de dupe worden van deeltijdjuffen?
 

Hooge zegt meer!
Hulde aan Hooge! Ze legt de vinger terecht bij deze zere plek. Maar ze schrijft nog meer behartigenswaardige dingen, die de pers niet haalden. Ze pleit bijvoorbeeld voor een ‘moreel reveil’ in het onderwijsbestuur. Vadertje Staat moet eens ophouden met het opleggen van regels. In plaats daarvan moeten bestuurders meer verantwoordelijkheid en vooral meer verantwoordelijkheidsbesef krijgen. Maar zo’n ‘softe’ morele oproep bleek niet interessant voor de media.
 

Verder pleitte Hooge voor minder regels in het onderwijs. Kennelijk vond de pers ook die oproep van Hooge niet interessant, want dat verhaal kennen ze zo onderhand wel. Niet dus! Want nog altijd heeft de overheid een overdreven angst dat er iets misgaat voor de klas. Regels domineren het onderwijs. Creativiteit en vrijheid voor les- en leidinggevenden worden zo de bodem in geslagen!
 

Nu het stof van de mediahype over de deeltijdjuf inmiddels is neergedaald, wil ik in vier volgende statements de kernpunten van het essay van Hooge onder het stof vandaan halen: meer moraal (2), minder fusies (3), minder regels (4) en meer status (5). Hoog tijd voor Hooges echte verhaal!


Blog comments powered by Disqus