Een volk dat voor tirannen zwicht

Zondag won Erdogan het door hem uitgeschreven referendum, waarmee de Turkse president zijn grondwettelijke bevoegdheden andermaal uitbreidde. De belangrijkste daarvan is dat de premier verdwijnt: de president hoeft zodoende geen verantwoording meer af te leggen aan de volksvertegenwoordiging. Daarmee lijkt de weg vrij gemaakt voor het afschaffen van de parlementaire democratie in Turkije. Een viertal opmerkingen daarover van de bestuurstafel.

1. Verschillende democratische instituties gaan op de schop in Turkije. Het zou te ver voeren om deze allemaal te benoemen en toe te lichten. Duidelijk is in ieder geval dat president Erdogan meer ruimte krijgt om zijn islamofascistische agenda uit te voeren. Dat betekent dat met name Koerden, Armenen, Koerdische alevieten, intellectuelen, Gülenisten, Joden en christenen het steeds moeilijker gaan krijgen in Turkije. We moeten niet uitsluiten dat deze groepen op termijn asiel zullen aanvragen in Europa.

2. Het streven van Erdogans AK-partij reikt veel verder dan alleen het in ere herstellen van het Ottomaanse Rijk. De ideologie van deze lieden is duidelijk gestoeld op fundamentalistisch-islamitische waarden. Illustratief daarvoor is de reactie van één van zijn aanhangers gisteren: ‘Dit land zal niet verliezen van de christenen, of het kruis. Dit is het land van de maan.’ Uit gelekte documenten van de AK-partij blijkt dat het verspreiden van de islam het belangrijkste oogmerk was toen Turkije lid wilde worden van de EU. Het uitdragen van deze missie zien we terug in de vele Diyanet-moskeeën in ons land.

3. Het is zonder meer cynisch te noemen, dat het juist Turken in Nederland en andere West-Europese democratieën zijn, die vóór het referendum gestemd hebben. Dat wijst niet alleen op een goeddeels mislukte integratie, maar toont ook aan de prijs van vrijheid alleen op waarde geschat kan worden door degenen die weten wat het is om onvrij te zijn. De vele Turkse expats in de Golfstaten, maar ook in Zuid-Europa, die tegen de grondwetswijzigingen hebben gestemd, bevestigen dat beeld.

4. De algehele politieke situatie in Turkije onderstreept dat de Europese Unie zich moet bezinnen op zijn koers. In Oost-Europa werd het ene na het andere land lid de afgelopen decennia, en ook Turkije leek zich op te maken voor EU-lidmaatschap. Materiële vooruitgang, de toename van handelsrelaties en institutionele hervormingen zijn niet genoeg om onderdeel te worden van onze gemeenschap. Ideologische en religieuze sentimenten blijken veel dieper geworteld te zijn in de Turkse samenlevingen, dan aanvankelijk gedacht. De uitslag van het referendum bevestigt wat deskundigen al jaren roepen: Turkije moet geen lid worden van de Europese Unie. Nooit.

´Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht´ - H.M. Randwijk (1909-1966)

Stop onderhandelingen met Turkije!


Teken de petitie van Freedom First om onderhandelingen met Turkije definitief stop te zetten

Geschreven door Maarten van Nieuw Amerongen

Politiek secretaris. Meer artikelen van Maarten van Nieuw Amerongen:



Blog comments powered by Disqus