Een (on)uitvoerbare theorie

Ontwikkelingsorganisaties met lokale aanpak dragen bij aan het vroegtijdig signaleren en ingrijpen bij hongersnood, stelt Adriaan Otte.

Ontwikkelingsorganisaties met lokale aanpak dragen bij aan het vroegtijdig signaleren en ingrijpen bij hongersnood, stelt Adriaan Otte.

In ons land zijn er talloze gezinnen met opvoedingsproblemen waar dagelijks ruzies en geweld tussen kinderen onderling en met de ouders voorkomen. Vaak wordt dergelijke ouders geadviseerd om bij een conflict eerder in te grijpen zodat escalatie voorkomen kan worden. Nu, zou dat eerder ingrijpen bij een dreigend conflict ook niet op grotere schaal moeten gebeuren?

Te laat
Wereldwijd wordt er geld ingezameld voor de hongersnood in de Hoorn van Afrika. Een luchtbrug naar opvanggebieden is ingesteld om de aller-hongerigsten van het broodnodige te voorzien. Het is absoluut goed dat er actie wordt ondernomen om het lijden van tienduizenden te verzachten en erger te voorkomen. Maar waarom nu pas? Waren de signalen van aanhoudende droogte niet duidelijk genoeg? Hoeveel doden moeten er vallen voordat ingegrepen wordt?

De internationale gemeenschap, met de VN voorop, zou er goed aan doen om bij signalen van hongersnood eerder in te grijpen. Dit voorkomt tienduizenden doden, honderdduizenden vluchtelingen en miljoenen aan noodhulp.

Onuitvoerbare theorie
Het blijft helaas bij een theorie, een onuitvoerbare theorie. Continu is alleen al op het continent Afrika van alles aan de hand: van burgeroorlog tot complete hongersnood. In een gebied wat compleet afhankelijk is van de grillen der natuur kan binnen een jaar zich een humanitaire ramp voltrekken, zoals nu in Somalië. Daar kan de grootste organisatie niets tegen beginnen. Bovendien werd er al hulp gegeven aan de huidige getroffen gebieden. In 2009 waren er al signalen van de ergste droogte in 60 jaar. Toch was een hongersnood onontkoombaar, mede door een spiraal van aanhoudend geweld en corruptie.

WRR
Echte oplossingen zijn niet te bedenken, daarvoor is het te complex. Toch kan het sneller en beter door een landenspecifieke aanpak. In het vorig jaar verschenen rapport ‘Minder pretentie, meer ambitie’ pleitte de WRR voor een meer lokale aanpak van de hulp. Organisaties die lokaal werken, bijv. alleen in Somalië, signaleren eerder problemen dan een grote internationale organisatie die wereldwijd moet opereren. Dan kan er sneller actie ondernomen worden. Hopelijk wordt dit advies (internationaal) overgenomen en kunnen dergelijke hongersnoden in de toekomst voorkomen worden.

Geschreven door Adriaan Otte

Beschrijving van Adriaan Otte.


Blog comments powered by Disqus