Christelijke politiek (4/6): Kuyper, zuilarchitect

SGP-jongeren heeft samen met het Wetenschappelijk Instituut van de SGP de masterclass Christelijke Politiek georganiseerd. Daarbij kwamen zes denkers aan bod en hun gedachten over geloof en politiek: Augustinus, Calvijn, Groen van Prinsterer, Kuyper, Kersten en Aalders. Per denker wordt een statement geplaatst. Nu Kuyper.

SGP-jongeren heeft samen met het Wetenschappelijk Instituut van de SGP de masterclass Christelijke Politiek georganiseerd. Daarbij kwamen zes denkers aan bod en hun gedachten over geloof en politiek: Augustinus, Calvijn, Groen van Prinsterer, Kuyper, Kersten en Aalders. Per denker wordt een statement geplaatst. Nu Kuyper.

Wie was hij?
Abraham Kuyper (1837-1920) wordt ook wel ‘Abraham de Geweldige’ genoemd. Dit vanwege zijn onvermoeibare inzet om het christelijke volksdeel in ons land maatschappelijk te laten participeren. Hij is met recht een ‘zuilarchitect’ te noemen door het oprichten van het dagblad De Standaard (1872), het oprichten van de Anti-Revolutionaire Partij (1879) en het stichten van de Vrije Universiteit (1880). Hij was politicus en predikant, lid van de Tweede Kamer en de enige predikant dit ook minister-president is geweest (1901-1905). Iemand die veel over hem geschreven heeft, drs. A.A. van der Schans, typeert dit als: twaalf ambachten, dertien successen.

Wat dacht hij?
Christenen hebben de roeping om in deze wereld Gods Naam te verheerlijken. De overheid heeft daarin echter geen directe taak. Wel moet de overheid optreden tegen spot en smaad jegens Gods majesteit. Ook moet zij Gods oppergezag erkennen. Denk aan het belijden van Gods Naam in wetten, de zondag in ere te houden en de kerk(en) te beschermen. De echte roeping in deze wereld ligt echter bij de individuele christen.
Een vorm van theocratie waarin met politieke middelen een wil en overtuiging wordt opgelegd aan anderen, aanvaardde hij als verleden tijd. Het liberalisme had de overhand, niet meer de christelijke religie. Dat was de werkelijkheid van waaruit een positie moest worden gekozen.

Zijn waarde voor nu?
Kuyper wilde de samenleving kerstenen: onder het gezag van Gods Woord brengen. Daarom ‘mobiliseerde’ hij het gereformeerde volksdeel tegen de tijdgeest. De zuil die hij oprichtte, stond in dat teken. Hij wilde het calvinisme relevant maken. Een bekende uitspraak van Kuyper is: “Geen terrein van het menselijk leven, waarvan Christus, die ons aller Souverein is, niet roept: ‘Mijn!’”. Je kunt van opvatting verschillen wat dit betekent voor het politiek handelen. Het blijft wel een rake typering van de werkelijkheid van ons leven.

Frank van Putten
Beleidsadviseur


Blog comments powered by Disqus