Bleker: op de fiets!

Het rapport van het Milieu- en Natuur Planbureau was goed bedoeld, maar voor staatssecretaris Bleker bleef het duidelijk. Zijn natuurbeleid kreeg een onvoldoende, om het net zo hard uit te drukken als de natuur is. Creatieve oplossingen zouden nog wat helpen. Maar het ging niet om kliederen met vingerverf.

Het rapport van het Milieu- en Natuur Planbureau was goed bedoeld, maar voor staatssecretaris Bleker bleef het duidelijk. Zijn natuurbeleid kreeg een onvoldoende, om het net zo hard uit te drukken als de natuur is. Creatieve oplossingen zouden nog wat helpen. Maar het ging niet om kliederen met vingerverf.

Bleker had de kritiek weggewuifd: beter op natuur dan op ouderenzorg bezuinigen. Ondertussen had hij doorgedacht. ’t Werd hoe dan ook een succes: voor het eigen team óf de tegenstander. Hij kón zich nu bewijzen. Balkenende IV was blij met minder CO2-uitstoot, maar dat kwam gewoon door minder economische activiteit. Met die politieke doping kon iedereen fietsen. Maar kon hij, Henk, harder trappen, ook als de wind gedraaid was, ook als Groninger? Collega en oud-wielrenner Atsma hoorde je niet, en ponies kon hij er nu ook niet voor spannen. Nee, hij moest het zelf doen. En kan het.

Hoe?

Kissebis nou niet over wie er beter kan of wikken of wegen tussen koetjes en hertjes. Breek de wind. Laat overbodige regels achterwege; de ambtenarij wordt er alleen maar corpulenter van. Door die luchtweerstand gaat alles trager. Bovendien ontneemt het ondernemers daarachter het zicht en de frisse lucht.

Blijf bikkelen Bleker, meter na meter. Niemand mag afhaken. Kop vooruit, strak gezicht. Te joviaal “Een beter milieu begint bij jezelf” roepen kan ook betekenen dat je het eerst maar eens zelf moest doen. Om anderen mee te trekken, moet je harder fietsen. Dan pas kan je naar die boeren roepen dat ze niet altijd geduwd hoefden te worden. Natuurbeschermers kunnen ook motiveren tijdens de zware klim over de Utrechtse Heuvelrug.

130 kilometer per uur gaat u niet meer halen, staatssecretaris. Hoe sarcastisch dat ook leek van collega Schultz: het doet er niet toe. Het gaat erom dat u maximaal eruit haalt wat er nog in zit. Op die fiets.

Geschreven door Arjan van de Waerdt

Arjan was voorzitter commissie Duurzame ontwikkeling & landbouw. Meer artikelen van Arjan van de Waerdt:



Blog comments powered by Disqus